[JUY-295] Dul Kadının Yasak Zevki: Merhum Kocasının Portresi Önünde Sarsıldı

Portresinin önünde dizlerimin üstündeyim, yas kimononun ipeği etrafımda birikiyor. Kumaş ince, soğuk tahtaların baskısını hissediyorum. Kocamın gözleri fotoğraftan aşağı, sert ve yargılayıcı bakıyor, arkamdaki adam obimi gevşetirken. Düğüm bir fısıltıyla çözülüyor, kimono omuzlarımdan kayıyor, soluk ışıkta soluk tenimi açığa çıkarıyor. Elleri kaba, nasırlı, kalçalarımı kavrıyor ve beni ileri iterken göğsüm tatamiye baskı yapıyor. İnliyorum ama beni susturuyor, sesi alçak bir hırlama. 'Kocan izliyor,' diyor ve midemde hastalıklı bir heyecan kıvrılıyor. Bacaklarımı sonuna kadar açıyor, utanç ve korkudan çoktan ıslanmış haldeyim. Beklemiyor, arkadan içime dalıyor ve nefesimi tutuyorum, parmaklarım hasırı tırmalıyor. Portrenin çerçevesini görüyorum, cam yüzümün kızardığını yansıtıyor. Beni sertçe sikiyor, her itiş vücudumu sarsıyor ve inlemeden edemiyorum. Büyük memelerim altımda sallanıyor, ağır ve hassas, arkamdan uzanıp meme uçlarımı çimdikliyor, acı çığlık attırana kadar büküyor. Acı zevkle karışıyor ve kendimi kaybediyorum, zihnim boşalırken o içime vuruyor. Kocamı, onun nazik dokunuşunu düşünüyorum, sonra bu yabancının vahşi ritmini. Fark baş döndürücü. Bir dul, olgun bir kadınım ama işte buradayım, anısının önünde sıradan bir fahişe gibi kullanılıyorum. Tanrı yardımcım olsun, bunu seviyorum. Zirvem yaklaşıyor, içimde beni titreten bir basınç. Kıçıma şaplak atıyor, acıyla haykırıyorum, acı beni daha da yaklaştırıyor. 'Onun için gel,' diye emrediyor ve yapıyorum, vücudum kasılırken tatamiye bağırıyorum. Orgazm beni paramparça ediyor, nefessiz ve bitkin bırakıyor. Çıkıyor ve tohumunun bacağımdan damladığını hissediyorum. Yere yığılıyorum, yanağım yerde, portreye bakıyorum. Kocamın gözleri artık daha yumuşak, neredeyse onaylıyor. Gülümsüyorum, sapkın bir gülümseme ve biliyorum ki buraya tekrar geleceğim, dizlerimin üstünde, başka bir adamın onun adına beni kirletmesini bekleyeceğim.