[JUR-127] Tokyo'da Kayınvalidem Rei ile Tohum Eken Karşılaşmalar

Karımın karnı çocuğumuzla şişmişti ve kendime dokunmamı bile yasaklamıştı. Dayanılmaz bir hayal kırıklığıydı. Sonra iş için Tokyo'ya taşındım ve kayınvalidem Rei yanında kalmama izin verdi. Her zaman çok nazikti ama bu kadar... davetkar olacağını hiç beklemiyordum. Bir gece, fazla sake içtikten sonra ince bir sabahlıkla odama geldi. İri memeleri zar zor örtülüydü ve olgun vücudu hâlâ çok sıkıydı. Dayanamadım. Onu futona ittim ve yüzümü göğüslerinin arasına gömdüm. "Buna ihtiyacın var, değil mi?" diye inledi. Başımı salladım ve elimi bacaklarının arasına kaydırdım. Çoktan ıslanmıştı. Tek kelime etmeden içine girdim ve tohumumu derinlere pompaladım. Nefes nefese kaldı, "Doldur beni, bebek." Bir kükremeyle boşaldım, yükümü rahmine bıraktım. Bundan sonra düzenli bir şey haline geldi. Her gece odasına süzülür, çıplak sikerdim onu, defalarca içine boşalırdım. Çok seviyordu, hep daha fazlası için yalvarıyordu. "Bana bebeklerini ver," diye fısıldardı içine girerken. Duramazdım. Amcığı bir uyuşturucuydu ve ben bağımlıydım. Karım ziyarete geldiğinde bile Rei'yle yalnız kalmak için bahaneler bulurdum. Karım duştayken mutfakta sikişirdik, inlemelerini elimle bastırırdım. Tohumumu onun annesine ekiyordum ve her sapıkça saniyesini seviyordum.