[348NTR-095] Asla Demiştin Ama Sonunda Bayıldın, Değil Mi? Karşılıklı Zevkli Bir Sürpriz

Her şey senin başını sallayıp o inatçı 'asla olmaz' bakışını takınmanla başladı, ama ikimiz de bunun nasıl biteceğini biliyorduk. Seni duvara ittiğim anda gözlerindeki o kıvılcımı görebiliyordum, ellerim gömleğinin altına kaydığında saklamaya çalıştığın o küçük soluğu. Rol yapıyordun, isteksizmiş gibi davranıyordun, ama bedenin çoktan ihanet ediyordu—dokunuşuma doğru kavisleniyor, geri çekmeye çalıştığın o yumuşak inlemeler kaçıyordu. Seninle hep aynı, ben seni sabitleyene kadar zorla elde ediliyormuş gibi yapıyorsun, ta ki kaçmak için değil daha yakına gelmek için kıvranana, her santimimi hissetmek için. Ve sonunda içine kaydığımda, o sıkı sıcaklık beni kavradığında, her şeyi anlatan o kırık bir inilti çıkardın. Artık hayır demiyordun; bunun için yalvarıyordun, tırnakların sırtıma saplanıyor, sanki doyamıyormuşsun gibi beni daha derine çekiyordu. Öpüşler arasında 'dur' diye mırıldanıp duruyordun, ama kalçaların benimkine sürtünüyor, beni sonuna kadar alıyor, o ıslak, kaygan ses odayı dolduruyordu. Bunu sevdiğini biliyordum—her daha sert ittiğimde nefesinin kesilişinden, bacaklarının etrafıma dolanıp beni yerime kilitleyişinden. Öyle kaptırmıştın ki kendini, gözlerin bulanık, protesto ediyormuş gibi yaparken bile 'daha hızlı' diye fısıldıyordun. Ve eğilip dudaklarımı kulağına değdirdiğimde, bitireceğimi söylediğimde, sadece titreyip başını salladın, tüm bedenin titriyordu. İşte o zaman tamamen teslim olduğunu anladım, o her zamanki reddedişin yerini ham ve çaresiz bir şeye bıraktığını. Bana sarıldın, adımı inleyerek, beni sonuna kadar iterek, ikimiz de ter içinde ve soluk soluğa, başka hiçbir şeyin önemi kalmadan. Ve sonra oldu—o son, derin itiş, ve kendimi içine boşalttım, sen de gelirken etrafımda kasıldığını hissederek. Genelde reddedersin, hep son saniyede çekilirsin, ama bu sefer değil. Hepsini aldın, bedenin her damlayı sağıyor, bana yığılırken dudaklarından yumuşak, tatmin olmuş bir iç çekiş kaçıyordu. Kazan-kazan, değil mi? Gizlice istediğin şeyi tam olarak aldın, ben de senin çözülüşünü izledim, yüzündeki o saf coşku ifadesini gördüm. Sonrasında ikimiz de berbat haldeydik, birbirimize dolanmış, tenin kızarmış ve yapış yapış, ama çekilmedin. Sadece daha yakına sokuldun, dudaklarında tembel bir gülümseme, sanki sen de bir şey kazanmışsın gibi. Belki de kazandın—çünkü bir dahaki sefere, o 'asla olmaz' numarasına bile kalkışmayacaksın. En başından bunun için yalvaracaksın.