[406FNS-185] Son Buluşma: Evlenecek Sevgilisinin Terli Çoraplarının Keyfini Çıkarıyor

O daracık apartman dairesindeki hava, umutsuzluk ve ter kokusuyla öyle yoğundu ki, Tsubasa Mai'nin üzerine ikinci bir deri gibi yapışıyordu. Kibar bir ofis çalışanı olması gerekiyordu, düğmeli ve terbiyeli, ama işte buradaydı, bacakları titreyerek şeffaf külotlu çoraplarını çıkarırken, her yavaş ve kasıtlı hareketi yasak zevkin sessiz bir çığlığıydı. Bu sıradan bir kaçamak değildi; aylardır gizlice görüştüğü adamla yapılan son, pis bir vedaydı, onun yaklaşan düğünü çalıntı anlarının üzerinde bir giyotin gibi sarkıyordu. Parmakları, umutla yapış yapış olmuş kumaşı okşarken, tutacağını bildiği sözler fısıldadı, naylon umutsuzca sıkıştırdığı elinin altında hafifçe yırtıldı—tam da parçalamak üzere olduğu hayatın mükemmel bir benzetmesiydi. Teninin her santimi elektriklenmiş gibiydi, bunun onun sert ellerini kalçalarında hissedeceği son an, karanlıkta bocalarken boynundaki tuzu tadacağı son sefer olduğunu bilmenin yüküyle doluydu, aşklarının bir yüzüğü yenebileceğine kendilerini kandırarak. Külotlu çorapları yere düşürdü, yasadışı ilişkilerinin bir kenara atılmış ganimeti, ve dizlerinin üzerine çöktü, serin parke zemin bacaklarının arasındaki ateşli sıcaklıkla keskin bir tezat oluşturuyordu. Tsubasa'nın abla tavırları eriyip gitti, yerini cilalı dış görünüşünün altında çok uzun süredir kaynayan ham, aç bir ihtiyaca bıraktı. Sadece tutku oynayan bir acemi değildi; uçurumun kenarındaki bir kadındı, 'evet' dedikten çok sonra onu hatırlamasını sağlamak için o gizli, terli buluşmalarda öğrendiği her numarayı kullanıyordu. Ağzı sikini buldu ve onu neredeyse şiddet sınırına varan bir şevkle çalıştırdı, her yalayış ve inilti bu anı canlı tutmak için umutsuz bir büyüydü. Tüm bu dram neredeyse dayanılamayacak kadar fazlaydı—parmaklarının saçlarına dolanışı, daha derine ittikçe bastırılan küfürler, pişmanlık gözyaşlarıyla karışan yapışkan ön boşalma izleri. Bu, en ahlaksız haliyle tek başına yapılan bir işti, şehvet ve kaybın tek kişilik bir gösterisi, yakında gidecek olan tek bir izleyici için sahneleniyordu. Doruk noktası onları parçalarken, Tsubasa ona yapıştı, vücudu ter ve günahla sırılsıklam, külotlu çoraplar ayaklarının dibinde unutulmuş bir su birikintisiydi. Bunun son olduğunu, yarın onun evli bir adam olacağını ve kendisinin sadece bir anıdan ibaret kalacağını biliyordu, ama şimdilik pisliğin üzerine yayılmasına izin verdi, son ihanetlerinin yapışkan sonrasının keyfini çıkararak. Nefesi düzensiz soluklarla geliyordu, her biri daha fazla zaman, daha fazla dokunuşu, yalanlardan ve şehvetten ördükleri bu kirli sırrın daha fazlası için bir duaydı. Ardından gelen sessizlikte, neredeyse kendi masumiyetinin hayaletinin kahkahasını duyabiliyordu, ama umursamadı—bu onun son direnişiydi, onu tüm yanlış yollarda canlı hissettiren adama terli, külotlu çorap lekeli bir veda.