[MRHP-026] Patronun Yasak Arzusu: Karşı Konulmaz Sekreterine Günlük Dölleme Emirleri

Ofis kapısı kapanırken tık sesi geliyor, aniden sadece ikimiz kalıyoruz. O, o muhteşem kalçası dar eteğin kumaşını zorlarcasına, maun masanın üzerine eğilmiş durumda. Kendimi tutamıyorum—ellerim onun her yerinde, sıkıyor ve avuçluyorum, o da küçük küçük soluk soluğa sesler çıkarıyor. Kocası hakkında mırıldanmaya çalışıyor ama ben onu sert bir öpücükle susturuyorum, dilim ağzının içine zorla giriyor. Evli olup olmadığı umurumda değil; tek önemsediğim o kusursuz yuvarlaklık, sahiplenilmeyi bekleyen o kıvrımlar. Külotunu aşağı çekiyorum ve o zaten benim için ıslak, bekleyişle damlıyor. Ön sevişmeyle bile uğraşmıyorum—direkt arkadan içine dalıyorum, kendimi o sıcak darlığın derinliklerine gömüyorum. Çığlık atıyor ama vücudu geriye kavisleniyor, bana doğru itiyor, her santimi alıyor. Acımasızca içine vuruyorum, derinin deriye çarpma sesi sessiz odada yankılanıyor. O kocaman kalçası her darbede titriyor, beni çıldırtan büyüleyici bir manzara. Kalçalarından tutuyorum, onu daha sert, daha derine çekiyorum, ta ki benim adımı haykırıp daha fazlası için yalvarana kadar. Onu tamamen dolduruyorum, tohumum defalarca içine pompalanıyor, onu benim olarak işaretliyor. O, masanın üzerine yığılıyor, soluk soluğa ve bitkin, benim dölüm zaten onun içinden sızıyor. Her gün, aynı rutin. Ofisime geliyor, dikte alıyormuş gibi yapıyor ya da raporları tartışıyor, ama ikimiz de gerçekte neden burada olduğunu biliyoruz. Onu soyunmaya zorluyorum, yavaşça, oynayarak, topuklu ayakkabıları dışında çıplak kalana kadar. Sonra eğilmesini emrediyorum, o muhteşem kalçasını zevkim için sunuyor. Zamanımı alıyorum, kalçalarını ayırıyor, manzarayı hayranlıkla seyrediyorum ve sonra içine dalıyorum. Bazen onu bana bindirtiyorum, titreyen bir enkaza dönene kadar sikimin üzerinde zıplatıyorum. Diğer zamanlarda onu pencereye sabitliyorum, aşağıdaki şehri izlerken ona sertçe sikişiyorum, herkesin görebileceğini bilerek. Ama her zaman, her zaman, içine boşalıyorum, yükümü rahminin derinliklerine pompalıyorum. O, bunun ne kadar yanlış olduğundan, kocasının yanında evde olması gerektiğinden yakınıyor ama vücudu farklı bir hikaye anlatıyor—beni her damlayı sağarak sıkıyor, onu tekrar sahiplenirken kendi orgazmları onu sarsıyor. Bu günlük dölleme bir bağımlılık haline geldi. Onu tamamen, bedeni ve ruhuyla sahipleniyorum. O artık bana ait, kişisel sekreterim, sikiş oyuncağım, üreme stoğum. Buradan çıkıp giderken izlemeyi seviyorum, dölüm hala uyluklarından aşağı damlarken, onun bunu bütün gün taşıyacağını bilerek. Bazen onu ekstra seanslar için çağırıyorum, sadece o kalçaya, o sık amcığa doyamadığım için. Zayıfça itiraz ediyor ama her zaman itaat ediyor, her zaman bacaklarını benim için açıyor. Onu kaç kez doldurduğumu, içine kaç yük boşalttığımı saymayı unuttum. Ve bunu yapmaya devam edeceğim, her gün, ta ki benim çocuğumla şişene kadar, ta kime ait olduğundan şüphe kalmayana kadar. O, kullanmam için, üretmem için benim ve hiçbir şey bunu asla değiştirmeyecek.