[VEC-766] Yalnız Annenin Gizli Alışkanlığını Gören Oğul, Onu Tatmin Etmek İçin Bir Uzmanı Çağırdı

Evdeki hava daha önce hiç hissetmediğim bir gerginlikle doluydu, ağır bir sessizlik sadece yatak odasının kapısı ardından gelen belli belirsiz, çaresiz seslerle bölünüyordu. Duyduklarıma inanamıyordum—kendi annem, kendi zevk dünyasında kaybolmuş, yumuşak inlemeleri hiç bilmediğim bir yalnızlık tablosu çiziyordu. Görmemem gereken bir yanına gizli bir bakıştı bu, evli bir kadının karşılıksız kalan ihtiyaçlarla boğuşması, parmaklarının yılların birikmiş arzusunu anlatan bir ritimle çalışması. Onu böyle, bu kadar savunmasız ve acı çekerken görmek, içimde nasıl başa çıkacağımı bilmediğim bir ateş yaktı. Bir şey yapmalıydım, ne olursa olsun, kimsenin bakmadığını sandığı o anda gözlerinde gördüğüm o açlığı dindirmek için. İşte o zaman kadınlarla her zaman bir yolunu bulan, onlarla nasıl konuşacağını, nasıl dokunacağını, her şeyi unutturacağını bilen dostuma döndüm. Her şeyi anlattım ona, kazara keşfi, kendine rüyalarımı rahatsız eden bir şevkle dokunuşunu görüşümü. 'Sadece bir kere,' yalvardım, sesim titrek bir fısıltıydı, 'annemi benim için becer. Ona neler kaçırdığını göster.' Onun o boşalmayı ona vermesini, babamın bıraktığı boşluğu doldurmasını, karanlıkta yalnızken gitmeye cesaret ettiği yerlere götürmesini istedim. İhanetle ilgili değildi; hak ettiği o coşkuyu tatmasını sağlamak, başka bir erkeğin benim asla yapamayacağım şekillerde onu sahiplenişini izlemekle ilgiliydi. Sonunda odasına adım attığında, gölgelerden izledim, kalbim güm güm atarken ona bir güvenle yaklaştı, bu da onun yanaklarını kızarttı. Direnmedi—nasıl direnebilirdi ki, yılların tek başına çalışmasından, kendi olmayan eller hayal etmesinden sonra? Önce yavaşça aldı onu, sonra onu çığlık attıran bir kabalıkla, olgun bedeni her darbeye boyun eğerken. Onun derine itişini, yasak bir içine boşalma sırasında içine akıtışını görmek şimdiye kadar şahit olduğum en ahlaksız şeydi ve her saniyesini sevdim. İnlemelerinin zevk çığlıklarına dönüşünü duymak, bunu sadece onun için düzenlediğim bu gavat sahnesini bilmek benim kendi sapık ödülümdü. O anda, o sadece annem değildi; sonunda ihtiyaç duyduğu şekilde becerilen bir kadındı ve bunu ben gerçekleştirmiştim.