Kendini Savunan Kadın Avukat Odağı

Bu avukat kancık dar etekli takımıyla dokunulmaz olduğunu sanıyor, ama o profesyonel maskeyi nasıl indireceğimi çok iyi biliyorum. Onu masaya yapıştırdığım an titremeye başlıyor, küçük nefesleri saklamaya çalıştığı azgınlığı ele veriyor. Bluzunu yırtıyorum, düğmeler dört bir yana uçuşuyor ve memeleri dökülüyor—mükemmel, yuvarlak ve ağzımı isteyen sertleşmiş memeleri. 'Hayır' diye fısıldıyor ama kalçaları sikime sürtünüyor, o amcığı külotundan sızmış. Onu deri koltuğa yüzüstü itiyorum, eteğini yukarı çekiyorum ve ıslak külotunu bir kenara yırtıyorum. Götü o kadar yuvarlak ki ve parlak pembe deliğini görmek için kalçalarını aralıyorum. Uyarmadan içine dalıyorum ve çığlık atıyor—acı ve zevkin karışımı, bunu can attığını söylüyor. Her itişte daha yüksek sesle inliyor, avukat oyunu bir fahişenin çaresiz çığlıklarına dönüşüyor. Saçını tutup başını geri çekiyorum ve böyle kullanılmayı ne kadar sevdiğini fısıldıyorum. Bacaklarımdan aşağı damlıyor ve yaklaştığını biliyorum. Daha derine vuruyorum, duvarlarının kasıldığını hissediyorum ve içine boşaldığımda sarsılıyor, adımı haykırıyor. Ama bitirmedim. Onu ters çeviriyorum, bacaklarını iyice açıyorum ve gerilmiş deliğinden dölümün sızdığını izliyorum. Mahvolmuş—makyajı akıyor, takımı berbat, tamamen sahiplenilmiş. Hâlâ zonklayan amına iki parmağımı sokuyorum, yükümü çıkarıp dudaklarına sürüyorum. 'Temizle, avukat hanım,' diye emrediyorum ve itaatkar sürtük gibi ağzını açıyor. İhtiyacı olan buydu—o güçlü dış görünüşün altında sadece doldurulmayı bekleyen bir amcık olduğunu hatırlamak.