[PFES-135] İşteki Ciddi Kız Sabah İç Çamaşırıyla Geliyor, Tutkulu Anlar Yaşıyoruz

Gerçek olduğuna inanamıyorum. Bir dakika uyanıyorum, sersem ve kafam karışmış, sonraki dakika ofisteki Rina yatak odamın kapısında dikiliyor. Her gün işte gördüğüm düğmeli, profesyonel versiyonu değil, tamamen farklı bir yaratık. Üzerinde sadece ince bir dantel takım var, kumaş dolgun, ağır göğüslerini zar zor kapatıyor ve bana utangaç, kışkırtıcı bir bakış atıyor. O titiz ve düzgün ofis hanımı görüntüsü gitmiş, yerini tek kelime etmeden yatağa tırmanan aç, ihtiyaç duyan bir kıza bırakmış. Parmakları tenimi takip ediyor ve bütün hafta bunu düşündüğünü, ellerimin vücudunda hayal etmekten kendini alamadığını fısıldıyor. Hava onun parfümünün ve saf, katıksız şehvetin kokusuyla dolu. Zaman kaybetmiyor. Üzerime çöküyor, kontrolü ele alıyor, hem umutsuz hem de pratik bir ritimle biniyor. Her zıplama o büyük memelerin çılgınca sallanmasına neden oluyor ve adımı inleyerek daha fazlasını, daha sertini, daha derinini dileniyor. Onun görüntüsünde kayboldum—tenindeki parlayan ter, iç çamaşırı askılarının etine gömülüşü, tam olarak ona ne yapmamı istediğini anlatırken ağzından dökülen mutlak pislik. Ham, dağınık ve şimdiye kadar gördüğüm en ateşli şey. Eğiliyor, memeleri göğsüme bastırıyor ve dudaklarımı sıcak, ıslak bir öpüşle ele geçiriyor, kalçalarını yıldızlar görmemi sağlayan sıkı dairelerle öğütüyor. Kendimi tutamıyorum. Son, derin bir itişle içinde patlıyorum, onu doldururken o da çığlık atıyor, kendi doruk noktası aynı anda geliyor. Üzerime yığılıyor, titriyoruz, vücutlarımız kaygan ve bitkin. Sonsuzluk gibi hissettiren bir süre öyle kalıyoruz, sadece birbirimizin nefesini içimize çekiyoruz, yaptığımız şeyin kanıtı kalçalarının arasından sızıyor. Bu gerçekleşmiş bir içine boşalma fantezisi ve boynuma sokulup, tekrar yapmak istediğini fısıldarken, bunun son olmayacağını biliyorum. O dikbaşlı ofis kızı sonsuza dek gitmiş, yerini tam olarak neye ihtiyacı olduğunu bilen bu doyumsuz kadın almış.