[PFES-129] Çorap Bölümüne Atandım, Kıdemli Eğitmenimin Baştan Çıkarıcı Çorapları Beni Çıldırtıyor

Çorap geliştirme departmanına adım attığım an, aklım hemen pisliğe kaydı, hepsi Furuno Hono'nun incecik bacaklarını saran o şeffaf, parıltılı külotlu çoraplar yüzünden. O benim kıdemli eğitmenim ve ilk bakışta gözlerimi ondan alamadım—naylon kaplı uyluklarının her hareketi, kumaştan gözüken ayak parmaklarının her hafif kıvrılışı beni tamamen dikkatimden etti. Odak eksikliğimi hemen fark etti, dudaklarında sinsi bir gülümsemeyle koltuğuna yaslanıp o güzel külotlu çoraplı bacaklarını tam önümde çaprazladı. Işığın baldırlarındaki parıltıyı yakalayışı, sanki beni kasıtlı olarak kışkırtıyor gibiydi, dokunmaya can attığım o yumuşak, pürüzsüz dokuyu düşünmekten başka hiçbir şeyi aklıma getirmemi imkansız kılıyordu. Kontrolü ele almakta hiç vakit kaybetmedi, ayağa kalkıp beni ofisin sessiz bir köşesine götürdü, sesi alçak, emredici bir fısıltıyla dizlerimin üstüne çökmemi söyledi. Orada, üzerimde yükselirken, yavaşça bir ayağını topuğundan çıkarıp külotlu çoraplı ayağının tabanını göğsüme bastırdı, sıcaklık ve baskı omurgamda ürpertiler yarattı. Tamamen onun merhametindeydim, naylon kaplı ayak parmaklarının cildimde desenler çizdiği hisse kapılmıştım, her hareket sözsüzce daha fazlası için yalvarmama neden olan kasıtlı bir hakimiyet eylemiydi. Bacakları, o şeffaf malzemeyle mükemmel şekilde kaplanmış, tüm dünyam haline geldi, her santimi direnemediğim bir ayartmaydı. Ne olduğunu anlamadan, beni sırtüstü yatırmış, ayaklarını kullanarak beni çılgına çeviriyordu, külotlu çorabın cildime sürtünmesi beni arzuyla deli ediyordu. Ne yaptığını tam olarak biliyordu, nazik okşayışlar ve sert baskı arasında geçiş yapıyor, güzel bacakları nefesimi kesen ve beni tamamen şehvetle tüketen bir ritimle hareket ediyordu. O anda, hiçbir şey önemli değildi—ne iş, ne departman, sadece onun her emrine teslim olma ihtiyacı, onun külotlu çoraplı ayak işinin ahlaksız hazzında kaybolmuştum.