Sabah çöpü atarken oyuncu komşu: Ayu Kojima sütyensiz

İşte yine o, komşum Ayu Kojima, çöp bidonlarına doğru sadece incecik beyaz bir atletle sallana sallana gidiyor. Sütyen yok. O memeler özgürce zıplıyor, meme uçları kumaşın içinden sanki ilgi istiyormuş gibi delip geçiyor. Onu penceremden izlediğimi biliyor ve bana o sinsi sırıtışı veriyor, sabahın köründe biraz eğlenceye hazır olduğunu söyleyen o gülümseme. Direnemiyorum. Kapıdan dışarı fırlıyorum, elimde çöp poşeti, ona yaklaşmak için bidonlara doğru bir gezi yapıyormuş gibi yapıyorum. 'Günaydın, komşu,' diye mırıldıyor, sesi bal ve günah gibi. 'Bununla yardım ister misin?' Cevap veremeden çoktan poşetime uzanıyor ama parmakları bunun yerine kasıklarıma sürtünüyor. Taş gibi sertim ve bunu biliyor. O pis küçük kıkırdamayı kıkırdıyor ve beni bidonların arkasına çekiyor. Elleri saniyeler içinde kemerimde, pantolonumu açıyor ve sikimi serbest bırakıyor. 'Mmm, bütün gece bunu düşünüyordum,' diye fısıldıyor ve sonra ağzı üzerimde, sıcak ve ıslak, derinden alıyor. O bir profesyonel, o dil sihir yaparken eli taşaklarımı kavrıyor. İnliyorum, sessiz kalmaya çalışıyorum ama o imkansız hale getiriyor. Uzaklaşıyor, bir tükürük zinciri dudaklarını benim ucuma bağlıyor. 'Henüz değil, bebeğim. Seni içimde istiyorum.' O atleti yukarı sıyırıyor, zaten parlayan traşlı amını gösteriyor. Onu bidonun üzerine eğiyorum ve bacaklarını sonuna kadar açıyor, o aç gözlerle arkama bakıyor. İçime kayıyorum, prezervatifsiz, sadece çiğ ve inliyor, 'Evet, beni çıplak sik.' Onu arkadan sikiyorum, memeleri sallanıyor ve ritmimi yakalıyor, sikimin üzerine geri itiyor. Bacaklarının arasına uzanıp klitorisiyle oynuyor ve daraldığını hissedebiliyorum. 'İçime boşal,' diye yalvarıyor ve tek ihtiyacım olan bu. Derinlere gömülüyorum, yükümü içine boşaltıyorum, amının beni son damlasına kadar sağdığını hissediyorum. O da zirveye ulaşıyor, titreye titreye bir enkaz oluyor ve bir an öyle kalıp nefes nefese kalıyoruz, sonra doğrulup bana göz kırpıyor. 'Yarın aynı saatte?' Cevap beklemiyor, sadece çöpünü alıp eve doğru yürüyor, beni orada bitkin ve çoktan daha fazlasını arzularken bırakıyor.