[MIST-101] Tokyo'nun ünlü eve servis sağlık hizmetinde gerçek eylem yasak, sadece konuşmak ve seks yapmak yeterli değil! Şehvetli erkekler, görevdeki kızlara Noel arifesine kadar içine boşalıyor

Loş odada ter ve çaresizlik kokusu var. Bir teslimat sağlık kızı olması gerekiyor, sadece konuşma ve hafif dokunuş, ama ona uzattığım kalın zarf her şeyi değiştirdi. Şimdi ucuz otel yatağının üzerinde eğilmiş, üniforması sıyrılmış, korunmasız amına sikimi sonuna kadar gömerken. Çantamdaki gizli kamera, onun boşalmalarımı aldığı her ıslak, dağınık santimi kaydediyor. İnliyor, 'Lütfen, prezervatif yok... seni hissetmek istiyorum,' ve ona tam istediğini veriyorum—bacaklarından süzülen sıcak, kalın bir döl. Bu sadece bir fantezi değil; bir Noel arifesi özeli ve bu kızları boşaltma kabı olarak kullanan tek kişi ben değilim. İnce duvarlardan başka bir adamın homurtusunu duyuyorum, kendi teslimat kızının içine boşalıyor. Hepsi işin içinde—yönetim, kızlar, çaresiz müşteriler. Lastik yok, kural yok, sadece çiğ et ve fışkıran döl. Arkasını dönüyor, ruju bulaşmış, fısıldıyor, 'Daha... beni tekrar doldur.' Sertleştim bile, onu tekrar aşağı itiyorum, daha önce bıraktığım dölün sızmasını izlemek için kalçalarını açıyorum. İçimdeki röntgenci çığlık atıyor; her itiş, 'gerçek eylem yok' politikasının ihlali, ama kim bizi durduracak? Bu bir damızlık festivali, hepimizi yapışkan günahla bağlayan gizli bir döl anlaşması. Gece yarısı yaklaşırken, elleri ve dizleri üzerinde, açık deliğini bir hediye gibi sunuyor. Geri durmuyorum—dölümü derinlere pompalıyorum, onu sahipleniyorum. Diğer adamlar da aynısını yapıyor, ıslak şapırtılar ve tatmin olmuş homurtular senfonisi. Kızlar sadece kaplar, her damlayı almak için para ödenmiş. Sonunda çekildiğimde, dölüm çarşaflarda birikiyor, onunkiyle karışıyor. Gülümsüyor, bonusunu hak ettiğini biliyor. Bu, teslimat sağlığının en ahlaksız hali, tek kuralın boşalmamış döl bırakmamak olduğu yer.