[MIDA-585] Kıskançlıkla Çıldıran, Sevgilimin Usta Dokunuşlarına Bağımlıyım... Sıkıntıyı Dağıtan Şakacı Büyücü

Ofis ölü gibi sessiz, sadece kendi hırıltılı nefesimin sesi var gölgelerden izlerken. Aoi Ibuki, o yaramaz cadı, onu masasında köşeye sıkıştırmış, parmakları gömleğinin üzerinde tembel tembel daireler çiziyor. Çalışması gerekiyordu ama o sadece iğneleyici dokunuşlarıyla onu bir hamur gibi eziyor. Gözlerinin nasıl donuklaştığını, her hareketine nasıl yaslandığını görebiliyorum, tamamen onun büyüsü altında. Bu, içimi kemiren kıskançlık çıldırtıcı ama bakışlarımı çeviremiyorum. Tam olarak ne yaptığını biliyor o sürtük, bu sıkıcı kurumsal cehennemin monotonluğunu şeytani oyunlarıyla bozuyor. Elinin göğsüne her değişi bir alay gibi, kirli ve yasak bir şeyin vaadi gibi geliyor, benim dahil olmadığım. Bağımlıyım, bunu ne kadar ileri götüreceğini, tek kelime etmeden ona nasıl daha fazlası için yalvartacağını görmek için çaresizim. Bir düğmeyi açıyor, tırnakları hafifçe tenini sıyırıyor ve o titriyor, dudaklarından alçak bir inilti kaçıyor. Bu onun için saf tek kişilik iş, onun sadece oynanacak bir oyuncak olduğu bir üstünlük gösterisi. İçindeki itaatkâr adam çıplak, o her santimini keşfederken titriyor, göğüsleri koluna sessiz bir davet gibi bastırıyor. Neredeyse onlardan yayılan sıcağı hissedebiliyorum, onun yetenekli iğnelemesinin onu kenara sürükleyişini hayal ediyorum. Sadece dokunuşla ilgili değil; temposunu kontrol edişi, yavaş ve kasıtlı, onu boşalmak için acındırıyor. Kendi ellerim yumruk olmuş, öfke ve uyarılma arasında parçalanmış, o kulağına kirli bir şeyler fısıldarken. O başını sallıyor, hevesli ve uysal, onun isteyeceği her şeyi yapmaya hazır. Onun bu diğer takıntısı, ofisin ortasındaki bu güç oyunu, onu parça parça yıkıyor ve ben her ahlaksız ana tutsak bir izleyiciyim. Sonunda onu yere yönlendirdiğinde, bu onun kaprislerine nihai teslimiyet, olacak bir içine boşalma. Artık hiç numara kalmadı, sadece ham ihtiyaç, o istediğini alırken, onun bedeni her emrine boyun eğiyor. Bununla çıldırıyorum, bu şehvet ve itaat gösterisi, günlerce kafamda tekrar oynatacağımı bilerek. O sadece etekli bir ofis çalışanı değil; sıradanı müstehcen bir şeye dönüştüren bir yozlaşma tanrıçası. Her şey açığa çıkarken, nefessiz kalıyorum, her saniyeye bağımlı, kıskançlık yanarken bile onun büyüsü altında ben olmayı dileyerek. Bu artık onun dünyası ve hepimiz sadece onun şeytani oyunundaki oyuncularız.