[MIDA-578] Yıllar Sonra Birleşen Nişanlılarımızın Tutkulu Buluşması

Dört yıllık bekleyiş, dört yıllık birikmiş arzu, hepsi tek bir çılgın, umutsuz kavuşmada açığa çıktı. Sevgili nişanlım Yagi Nana'nın nihayet kollarımda olduğuna inanamıyordum, gözleri hatırladığım aynı ateşle doluydu. Bir saniye bile boşa harcamadık—dudaklarımız aç bir öpüşmede çarpıştı, dillerimiz kayıp her anı telafi ediyormuş gibi birbirine dolandı. Elleri sırtımı tırmalayarak beni daha da yakına çekerken, ben de onun kıyafetleriyle uğraşıyor, o kadar uzun süre sonra tenini tenime hissetmek için onları yırtıp atıyordum. Hamdı, dağınıktı ve ihtiyacımız olan her şeydi, tüm zorluklara rağmen kavuşan bir çift, ayrılığın acısını silmek için deli gibi sevişiyordu. Onun sahte suçlamasının dramı, kendimizi birbirimize kaptırdıkça eriyip gitti, abla havası tutkumuzun sıcağında unutuldu. Beni yatağa itti, nefesimi kesen amansız bir kararlılıkla kontrolü ele aldı. Ağzı vücudumda aşağıya doğru yolunu buldu ve kısa sürede dizlerinin üzerindeydi, bana kurtuluşun ta kendisi gibi gelen bir oral seks veriyordu. Her emiş, her yalayış tutulmuş bir söz, kaybettiğimiz ve şimdi geri aldığımız zamanın bir kanıtıydı. Onun çalışmasını izledim, tek başına çabaları beni çıldırtıyordu, beni derin bir şekilde boğazına alırken, kendi ihtiyacımı yansıtan bir ihtiyaçla etrafımda inliyordu. O anda yeniden doğmuş bir çift olmuştuk, artık sadece bekleyen değil yaşayan, her itiş ve soluk alış yeni hikayemizin bir bölümüydü. Azalan mozaik, gözlerindeki yoğunluğu, bana daha fazlası için yalvarırcasına bakışını, sanki bu eylem o dört uzun yılı bir şekilde geri alabilirmiş gibi, gizleyemiyordu. Vücutlarımız çılgın bir ritimde hareket ediyordu, terle kaygan ve umutsuz, sanki yarın yokmuş gibi sevişiyorduk. Onu çevirdim, arkadan içine girdim, her vuruş kayıp zamanımızın boşluğunu doldurmak için çılgın bir girişimdi. Adımı haykırdı, abla tavrı saf, katıksız şehvete parçalanmıştı. Tekrar öpüştük, derin ve sığır gibi, soluk soluğa nefesler arasında, dramımız artık iniltilerin ve tenin tene çarpmasının özel bir senfonisiydi. Sonunda birlikte yığıldık, bitkin ve titreyen, azalan mozaik kavuşmamızın tam pisliğini zar zor maskeleyen. Bu sadece seks değildi; bir katarsisti, bazı bağların her şeye, hatta sahte bir suçlamaya ve yıllarca ayrılığa dayanabileceğini kanıtlayan çılgın, güzel bir karmaşaydı.