[JUR-705] Gizli Öğleden Sonra Buluşması: Karımın En Yakın Arkadaşı ve Gizli İlişkimiz

Saat tam 9'u vuruyor, alarm çınlıyor ve ben kapıdan sıyrılıyorum, karıma yine 'iş aramaya' gittiğimi söylüyorum. Her seferinde inanıyor, o tatlı, güven dolu yüzü, hemen yan kapıdaki ahlaksızlıktan habersiz. Artık kapıyı bile çalmıyorum; Meru bekliyor, olgun hatları ipek sabahlığının altında zar zor gizleniyor, beni içeri çekerken sabahlık açılıyor. Göğüsleri, dolgun ve ağır, göğsüme yapışıyor ve yüzümü onlara gömmekten kendimi alamıyorum, teninin tuzlu tadını son seansımızdan hatırlıyorum. Bir saniye bile harcamıyoruz—direkt yatak odasına, çarşaflar hâlâ bizim kokumuzu taşıyor, ve ben onu arkadan sertçe alıyorum, inlemeleri yastığa gömülüyor, daha fazlası için yalvarırken. O, karımın en iyi arkadaşı ve bu ihanet ateşi körüklüyor, her itişi daha derin yapıyor, içine bıraktığım her dölü gizli bir zafer gibi hissettiriyor. Öğlene kadar terli ve bitkiniz, ama bu sadece ikinci turdan önce bir mola, elleri vücudumu gezdiriyor, neden bu çalıntı saatler için her şeyi riske attığımı hatırlatıyor. Zorla yediği hızlı bir öğle yemeğinden sonra, tekrar başlıyoruz, bu sefer o üstte, kendi çaresizliğime denk bir umutsuzlukla üzerimde sallanıyor. Göğüslerinin zıplamasını izliyorum, her hareket beni çıldırtan günahkar bir ritim, ve kalçalarını kavrıyorum, onu üzerime daha sert indiriyorum. Arkadaşının—karımın—beni asla böyle tatmin edemeyeceği hakkında pis şeyler fısıldıyor ve ben onaylayarak inliyorum, onu aşağı çekip dağınık bir öpüş. Bu ilişki tamamen tüketiyor; burada tek başına iş yok, sadece şehvet maratonunda dolaşan bedenlerimiz, her döl kasıtlı bir sahiplenme işareti. Sırtını kamburlaştırıyor, onu tekrar doldurduğumda çığlık atıyor, ve biliyorum ki buna bağımlıyım, riske, onun her damlayı tereddütsüz alışına. Saat 3'ü geçiyor ve hâlâ devam ediyoruz, ter ve günah sisinde kaybolmuş, sırrımız bu duvarların ardında güvende. Saat 5'e yaklaşırken, aciliyet zirve yapıyor, son saatimiz zamana karşı çılgın bir yarış. Onu dizlerinin üstüne çeviriyorum, bir kez daha arkadan alıyorum, ellerim omuzlarına kenetlenmiş, ikimizi de nefessiz bırakan bir güçle içine dalıyorum. Artık çığlık atıyor, komşular duysa umurunda değil, ve bırakıyorum, kendimi içine boşaltıyorum, bugün yüzüncü kezmiş gibi. Bir döl daha, masum karıma eve götüreceğim bir sır daha. Bir yığın halinde çöküyoruz, bitkin ve yapış yapış, ve hızla giyiniyorum, gözlerinden kaçınırken o sırıtıyor, yarına kadar bana sahip olduğunu bilerek. Kapıdan çıkarken, kıyafetlerimi düzeltiyorum, tenimde hâlâ onun kokusu var, ve eve, sadık koca rolünü oynamaya gidiyorum, hep 9'da onun evli kadın dokunuşu için geri döneceğimi hayal ederek.