[HUNTC-611] Afrodizyak Oyunu: Kızlar Birbirlerinin Sınırlarını Tehlikeli Bir Oyunda Test Ediyor

Bu kendini beğenmiş küçük sürtükler o kadar sert olduklarını sanıyorlardı, o sıvı günah şişesini şakaymış gibi elden ele geçiriyorlardı. 'Bu gerçekten işe yarıyor mu? Ben gayet iyiyim...' diye kıkırdadı, bir damlası diline değdikten sonra dudaklarını yalayarak. Arkadaşı da aynen takip etti, yüzünde kocaman bir kendini beğenmiş sırıtış. 'Ben de. Bu bir şey değil.' Ama vücutları şimdiden onlara ihanet ediyordu, gömleklerinin altında meme uçları sertleşmiş, bacak aralarında nemli bir ateş birikiyordu. Bunu bir oyuna çevirdiler - ahlaksız gururun bir tavuk yarışı. Kim ilk pes ederse, kim sızan amcığını tıkamak için bir yarağa yalvarırsa, kaybedecekti. Ama hepsi gerçeği biliyordu: hepsi kaybedecekti ve bunu çok istiyorlardı. Yavaş başladılar, birbirlerini parmaklarla, sonra dillerle kışkırttılar, afrodizyak kanlarını lav haline getirirken tükürük ve inlemeleri paylaştılar. Bir kız dizlerinin üzerine çöktü, dudaklarını arkadaşının klitorisine doladı, aç bir hayvan gibi şapırdatarak emiyordu. Diğeri başını arkaya attı, halıyı kavradı, kalçaları o aç ağza vuruyordu. 'Siktir... geleceğim...' diye sızlandı ve sonra geldi, bir kaygan su fışkırtısı arkadaşının çenesine taştı. Ama bu sadece başlangıçtı. Kaybeden - ilk çatlayan - bindirildi, bacakları kazananın beline dolanmış halde yerde sikişirlerken, bir yapay sik kıçına gömülü, diğer kız iki parmağını onun amcığına sokarken. Sırayla devam ettiler, rolleri değiştirdiler, her delik dolduruldu ve gerildi, dölleri kalçalarından süzülüyordu. Sonunda, bir yığın terli, titreyen et oldular, kızlık zarlarıyla birlikte gururları da paramparça olmuştu. Afrodizyak kazanmıştı, onları beyinsiz sikiş oyuncaklarına çevirmişti. Bir kız sırtüstü yatıyordu, bacakları sonuna kadar açık, bir arkadaşının yüzüne doğru alçalmasını izliyordu, ıslak amcığını diline sürtüyordu. Bir diğeri kanepenin üzerine eğilmişti, iki uçlu bir yapay salla iki kızdan çift penetrasyon alıyordu, inlemeleri odada yankılanıyordu. Artık kimin kazanıp kaybettiği umurlarında değildi - sadece boşalmaya ihtiyaçları vardı, tekrar tekrar, ta ki çiğ ve boşalana kadar. Ve nihayet çöktüklerinde, fısıldadılar: 'Bu... gerçekten işe yaradı.'