[FTHTD-204] Bir Stajyerin İflas Eden Hastaneye Gönderilmesi

Batmakta olan hastanenin beyaz duvarları bir mezar gibi geliyor ama buradaki gerçek hastalık sikimdeki açlık. Nomiya An, o mükemmel memeleri hemşire üniformasını patlatacak gibi duran yeni stajyer, öğrenmek için burada olduğunu sanıyor. Bilmediği şey, tek dersin onun boğazına ne kadar derine gömeceğim olduğu. Boş koridorlarda yürüyüşünü izliyorum, kalçaları yem gibi sallanıyor ve gece vardiyası bitmeden onu bir sedyenin üzerine eğeceğimi biliyorum. O kadar saf ki, benim onu malzeme dolabında köşeye sıkıştırmama izin veriyor. Dudakları sikimin etrafında sanki tüm hayatı boyunca bunu bekliyormuş gibi açılıyor. Saçından yakalıyor ve onu aşağı bastırıyorum, boğazının arkasına dayandığımda öğürdüğünü hissediyorum. Diğer hastabakıcılar da katılıyor, siklerimiz bir sapkınlık korosu. Hepsini alıyor - aynı anda iki, üç, dört - amcığı attığımız her yükle doldurduğumuz dölle sırılsıklam oluyor. Hastane ölüyor ama onun amı bizim tohumumuzla canlı. İşimiz bittiğinde, döl ve ter içinde bir enkaz, hemşire başlığı yamulmuş vaziyette. Onu soğuk zeminde bırakıyorum, uylukları işimizin kanıtıyla yapış yapış. Artık bir steteskopa asla aynı şekilde bakmayacak. Bu stajyer dersini aldı: batan bir yerde tek tedavi çiğ, korunmasız sikiş. Ben de ona daha fazlası için bir reçete yazdım.