[FC2-PPV-4871318] İlk Kez İndirim! Kocasının İşini Bırakan Ev Hanımının Duştaki Gizli Anları

Duşun buharı daha dağılmamıştı ki onu köşeye sıkıştırdı, elleri ıslak, kaygan teninde geziniyordu. Manav dükkanını geride bırakma kararının şokunu atlatamıştı, kocasının başarısızlığının ağırlığı midesinde soğuk bir taş gibiydi, ama onun dokunuşu bunu yakıp yok etti. Onu fayans duvara itti, seramiğin soğuğu sırtında bir şok etkisi yaratırken ağzı boynunu, omuzlarını buldu, aşağılara doğru aç bir iştahla ilerledi—ödenmemiş faturaları, utancı, boş geleceği unutturan bir açlıkla. Var olan tek şey onun bedeninin sıcaklığı ve ihtiyacının amansız baskısıydı, parmakları kalçalarına gömülürken, onu ilk gördüğünden beri bunu istediğini, alınmaya hazır çaresiz bir ev kadını olduğunu fısıldadı. Onu, sert ve ısrarcı, uyluğuna dayanmış hissediyordu ve bir inilti boğazından koptu, protesto değil teslimiyetle, su üzerlerine inerken eski hayatının son izlerini yıkayıp götürürken. Sormadı, beklemedi—ıslak zeminde oracıkta diz çöktü, elleri kalçalarını kavrayıp kendine çekti. Ağzı anında onun üzerindeydi, sıcak, ıslak bir mühür ki bacaklarının bağı çözüldü. Haykırdı, parmakları onun saçına dolanırken, suç gibi hissettiren bir beceriyle onu çalıştırıyordu, dili daireler çizip sondalayarak onu titretiyor, dizlerinin çözülmesine ramak kalıyordu. Her yalayış, her emiş bir yok oluş vaadiydi, kocasının acınası kabullenmesinin anısını boğmanın bir yoluydu. Onu daha yükseklere sürüklüyordu, temposu amansızdı, ve orgazmın bir fırtına gibi yaklaştığını hissediyordu, karnında kopmaya hazır sıkı bir yay gibi. Nefesi kesik kesik hırıltılarla geliyordu, buharla karışırken, o onu tekrar tekrar kenara itiyor, bırakmayı reddediyordu, ta ki hıçkırarak ağlayana, bedeni acıya sınır dayanan zevk dalgalarıyla sarsılana kadar. Sonunda boşaldığında, banyo duvarlarında yankılanan bir çığlıkla oldu, ham, süzülmemiş bir salıverme sesiyle. O bunu yaşarken onu tuttu, ağzı hâlâ çalışıyor, son sarsıntıyı bile çekip çıkarıyordu, ta ki duvara yığılana, kemiksiz ve tükenmiş. Su soğuk akmaya başladı, ama umursamadı—hissettiği tek şey artçı şok, endişelerinin yerini alan lezzetli bir boşluktu. Ayağa kalktı, çenesinden su damlarken, ona tam olarak ne yaptığını bilen bir sırıtışla baktı. Konuşmadı, sadece ona uzandı, elleri titreyerek onu ağzına yönlendirdi, iyiliği karşılıksız bırakmadı, ikisini de şaşırtan bir şevkle. O buharlı, harap banyoda, bırakma veya kayıp düşünceleri yoktu artık, sadece kirli, mükemmel bir verip alma ritmi, ter ve buharla mühürlenmiş gizli bir pakt.