[ABF-313] Taciz Şikayetleri İçin Özür: Mai Nanashima'nın Özel 15 Dakikalık Bonus Sahnesi

Önümde diz çöküyor, utançtan gözleri yaşlı, dudakları titreyerek özür diliyor. Saçını yakalıyorum, başını geri çekiyorum, nefesi kesiliyor. 'Lütfen beni affet,' diye inliyor, ama kelime istemiyorum—ağzını istiyorum. Sikimi dudaklarının arasından boğazına kadar dayıyorum, öğürüyor. Alıyor, gözyaşları akıyor, burnu kasıklarıma gömülü. Memeleri sallanırken yüzünü sikiyorum, o mükemmel göğüsleri göğsüne vuruyor. Çekiyorum, nefes nefese kalıyor, aramızda bir tükürük ipi. Yanağına tokat atıyorum, teşekkür ediyor. Tıraşlı amı çoktan parlıyor, onu yere iterken bacakları açılıyor. Sormuyorum; alıyorum. Sikim ıslak deliğine kayıyor, inliyor, 'Teşekkür ederim, teşekkür ederim.' Sertçe vuruyorum, kıçı parkeye çarpıyor. Kullanacağım bir delikten başka bir şey değil. Ters çeviriyorum, bacaklarını kaldırıyorum, daha derine gömülüyorum. Gözleri dönüyor, ağzı sessiz bir çığlıkla açık. Yüzüne boşalıyorum, yanaklarını ve dudaklarını dölümle boyuyorum. Yalıyor, her damlayı yakalamak için dilini çıkarıyor. 'Bu kadar mı?' diye hırlıyorum, daha fazlası için yalvarıyor. Sikimi tekrar boğazına sokuyorum, boğulana kadar tutuyorum. O benim malım, benim döl çöpüm. Ve daha bitirmedim.