[NHDTC-222] Trende Tayt Giyen Kadın, Külotu Çekilince Utancına Yenik Düşüp Defalarca Boşaldı

Sabahın yoğun treninde takım elbiseler ve evrak çantaları arasında sıkışmıştım ama gözlerim ondaydı. Dar gri iş eteği, ceketi iri memelerinin üzerinde gerilmişti ve altında şeffaf siyah külotlu çorap vardı—külot yok. Am dudaklarının hatlarını naylonun altından görebiliyordum, kaygan ve ıslak. İzlediğimi biliyordu, yanakları kızarmıştı ama kıpırdayamıyordu. Tren sarsıldı ve ben daha da yaklaştım, elim kalçasına kaydı, kumaşın altındaki sıcağı hissediyordum. Nefesi kesildi, kaçmaya çalıştı ama gidecek yeri yoktu. Parmaklarımı külotlu çorabının bel bandına taktım ve çıplak götünü ortaya çıkaracak kadar aşağı çektim. 'Lütfen, burada değil...' diye inledi ama vücudu ona ihanet etti, kalçaları bacağıma sürtünüyordu. Bir parmağımı içine kaydırdım—sırılsıklamdı—ve inlemesini bastırmak için dudağını ısırdı. Tren durdu, insanlar yer değiştirdi ve elimi çıkardım, dudaklarıma götürdüm. Titredi, tırabzana tutundu, güzel bacakları sarsılıyordu. İki parmağımı tekrar soktum, noktasına doğru kıvırdım ve anında geldi, bir fışkırtma külotlu çorabını ıslattı. 'Aman tanrım, aman tanrım,' diye fısıldadı ama durmadım. Daha hızlı parmakladım, duvarlarının etrafımda kasıldığını hissettim ve yine geldi, yere fışkırttı. Bacakları çöktü ama ben onu tuttum, diğer elim ceketinin üzerinden iri memelerini okşuyordu. Mahvolmuştu, makyajı akmış, külotlu çorabı berbat olmuştu ama üç kez gelene kadar devam ettim, her biri bir öncekinden daha yüksekti. Tren kapıları açıldı ve ben çekildim, onu orada bıraktım, bacakları açık, dölü uyluklarından süzülüyordu. Bana nefret ve açlık karışımı bir bakış attı ama ben sadece gülümsedim ve kalabalığa karıştım.