Masum Okul Kızı Çoraplarıyla Uzun Bacaklarıyla Baştan Çıkarıyor

O uzun, ince bacakları siyah file çoraplarla kaplı görünce kendimi tutamıyorum. Kumaşın her kıvrıma yapışması, altındaki pürüzsüz, kusursuz teni ortaya çıkarıyor. Okul kızı olması gerekiyor, masum ve tatlı, ama o bacaklar başka bir hikaye anlatıyor. Bir silah, beni deli eden bir baştan çıkarma. Yürüyüşünü izliyorum, çoraplar ışıkta parlıyor ve onları etrafımda sıkıca sarılı hayal ediyorum. Ellerimi o uyluklarda gezdirmek, naylonun avuçlarıma kaymasını hissetmek düşüncesi sikimi zonklatıyor. Ne yaptığını biliyor küçük fitleyici. O etek çok kısa, kıçını zar zor örtüyor ve o çoraplar apaçık bir davet. Onu eğmek, külotunu indirmek ve yüzümü bacaklarının arasına gömmek, ince kumaştan tadına bakmak istiyorum. Onun arzusunun kokusuyla naylonun hafif kokusu karışmış, baş döndürücü olurdu. Sırılsıklam olana kadar yalar, emer, sonra sertçe sikerdim, çoraplarını sağlam bırakıp mahvederdim. Her itiş, masum okul kızından kişisel sürtüğüme dönüşünün hatırlatıcısı olurdu. O uzun bacaklar belime dolanır, beni daha derine çeker, daha fazlası için yalvarırdı. O çoraplara boşalır, onları kendime mal ederdim. Sonra bile, onları bir kupa gibi saklardım, onu ele geçirdiğim günün hatırası. Sonra o eteğin altında, bacaklarında kuruyan dölümle dolaştığını düşünmek beni tekrar sertleştiriyor. Artık sadece bir okul kızı değil; o benim kirli küçük sırrım ve o çoraplar onun düşüşünün anahtarı.