[GAJK-035] Genç Kız Depoda Bağlanıp Eğitiliyor. Sert Büyükbabanın Gravid İdol Adayına Aşırı İp Oyunları.

Sadece bir fotoğraf çekimine gittiğini sanıyordu, o denizci kıyafetli saf küçük sürtük. Ama o sert ihtiyarın başka planları vardı. Onu o tozlu depoya sürükledi, tökezlerken minicik eteği yukarı fırladı. İpler bileklerine, ayak bileklerine ve uyluklarına battı, sıkıca bağlandı ta ki soğuk betonun üzerinde çaresiz, bağlı küçük bir bebeğe dönüşene kadar. Onun etrafında dolaştı, 'potansiyeli' ve 'eğitimi' hakkında homurdanarak, onu ciyaklatmak için ipleri çekiştirdi. Üniforması zalim bir şakaydı - çok masum, ama şimdi sadece titreyen memelerini ve külotunda oluşan ıslak lekeyi çerçeveliyordu. Boynuna bir ilmek geçirdi, sadece nefesinin kime ait olduğunu hatırlatacak kadar sıkı. Depo, şibariyi sıkarken onun sızlanmalarıyla yankılandı, her düğüm saatlerce sürecek işkencenin bir vaadiydi. O onun tuvaliydi, projesiydi, eğitimdeki küçük gravür sürtüğüydü. Onu orada, tahta bir paletin üzerine yıldız gibi bağlanmış halde bıraktı, ipler yumuşak derisine batıyordu. Sessizlik onun varlığından daha kötüydü. Gölgelerde farelerin hışırdadığını duyabiliyordu ama hareket edemiyor, açıkta kalan amını kapatamıyordu. Denizci kıyafetinin üst kısmı aşağı çekilmişti, memeleri çıplak ve meme uçları soğuktan ve korkudan dimdikti. Sırtını kamburlaştırmaya, biraz rahatlama bulmaya çalıştı ama ipler sadece daha derine battı. İhtiyar saatler sonra döndü, sake ve tütün kokuyordu. Nasırlı bir elini bağlı vücudunda gezdirdi, çığlık atana kadar meme uçlarını çimdikledi. 'Öğreneceksin,' diye hırıldadı, 'kameram için uygun bir idol olmayı.' İpleri ayarladı, bacaklarını daha da ayırdı, denizci eteği şimdi belinde buruşmuş bir enkastan ibaretti. Günler, ip ve eğitim gecelerine karıştı. Onu bağlı, karmaşık desenler içinde poz vermeye zorladı, denizci kıyafeti her zaman üzerindeydi ama her zaman dağınıktı. Fotoğraf çeker, eski kamerası tıklardı o ağlayıp kıvranırken. Bazen bir vibratör getirir, iplerin arasından klitorisine bastırır, onu istemeden boşalmaya zorlardı. Yalvarmayı, her orgazm, her morluk için ona teşekkür etmeyi öğrendi. Depo onun dünyası oldu - bir kenevir ve sapıklık hapishanesi. Gravür şöhreti hayali kuran öğrenci, şimdi kırılmış küçük bir ip tavşanıydı, denizci kıyafeti yeni amacının bir rozetiydi. O onun projesiydi, mükemmel bağlı sürtüğüydü ve onun 'derslerinden' sağ çıkmak için her şeyi yapardı.