[T38-060] Otobüste Yaşanan Skandal: Üç Öğrenci Kızın Utancı

Otobüs ileri doğru sarsılıyor, üç üniformalı güzelin—Karin, Fuu ve Itoh—sıkışıp kaldığı, sürekli bir aşağılanma döngüsünün yaşandığı hareketli bir kafes. Karin'in tertemiz okul üniforması yırtılmış ve lekelenmiş, çığlıkları bastırılırken acımasız bir içine boşalmaya katlanmak zorunda kalıyor, yapışkan kanıt uyluklarından aşağı sızarken seyirciler alay ediyor. Fuu bir köşede sızlanıyor, yüzü utançtan kızarmış, elleri üniformasının her santimini ihlal ederek onu masumiyetini kaybetmişliğin yırtık pırtık bir hatırasına dönüştürünceye kadar didikliyor. Itoh bağlarına karşı mücadele ediyor, gözyaşları sel olurken bir ödül gibi teşhir ediliyor, güzel kızın itibarı kalabalığın her itişi ve müstehcen yorumuyla sıyrılıyor, otobüsü her inlemenin teslimiyetin bir senfonisine dönüştüğü, yuvarlanan bir aşağılama tiyatrosuna çeviriyor. Bu kaotik sahnede, içine boşalma tekrarlayan bir tema haline geliyor, her kızı üniformalarının içine sızan, sahiplenmenin içgüdüsel bir iddiasıyla işaretliyor. Karin bir koltuğa sabitlenmiş, vücudu kasılırken bir başka yük daha derinine pompalanıyor, okul üniforması terle ıslanmış tenine yapışıyor, bir zamanlar koruduğu o kusursuz imajla keskin bir tezat oluşturuyor. Fuu'nun aşağılanması daha da şiddetleniyor, daha fazlası için yalvarmaya zorlanırken üniforması yırtılıp heyeceanlı göğüsleri açığa çıkıyor, güzel kızın itirazları kaba ellere ve aç ağızlara tercih edilmiyor. Itoh'un çilesi diz çökmeye zorlandığında zirveye ulaşıyor, taşan kalın bir içine boşalmayı alıyor, gözyaşlarıyla karışıp zemini lekeliyor, bu hareketli günah yuvasında lütufdan ne kadar düştüğünün açık bir kanıtı. Otobüs durma noktasına gelirken, sonrası tam bir yıkım tablosu: Karin bitkin bir halde yatıyor, üniforması paramparça, vücudu boşaltılmış tohum ve terle parıldıyor, bir zamanlar gururlu bir öğrenci kırık bir oyuncağa indirgenmiş. Fuu top haline gelip yumuşakça hıçkırıyor, içine boşalmanın kalıntıları bacaklarından aşağı sızıyor, okul kıyafeti artık kamusal kirletilmişliğinin bir sembolü. Itoh boş boş ileriye bakıyor, güzel yüzü pislikle bulaşmış, her itişin ve içine boşalmanın anısı ruhuna kazınmış, bu yolculuğun her üniformalı kıvrımın haz ve acının eşit ölçüde hedefi olduğu, toplam aşağılanmaya giden tek yönlü bir yolculuk olduğundan hiç şüphe bırakmıyor.