Erhai Gölü'nde 15. Bölümün Gizli Zevkleri: Unutulmaz Bir Seyahat

Kamera, Erhai'nin dingin yüzeyinde geziniyor ama bu sükunet bir yalan. Douyin Seyahat Acentesi'nin son 'tur'unda, hava ter ve çaresizlik kokuyor. Yerel rehber, üniformasının düğmeleri her şeyi açık edecek şekilde çözülmüş, diz çökmüş halde, göl manzarasını umursamayan bir turiste hizmet ediyor. Ağzı onun üzerinde iyice açılmış, o daha derine ittikçe hafifçe öğürüyor, elleri saçlarında dolanmış, başını zorla aşağı itiyor, makyajından süzülen gözyaşları iz bırakıyor. O burada size antik tapınakları göstermek için değil; kullanılmak için burada, boğazı onun zevki için sıkı, ıslak bir kılıf, her boğuk ses daracık odada yankılanıyor. Neredeyse tenindeki tuzu tadabilir, yüzünü sikerken o şiddetli ritmi hissedebilirsin, kültürel bir gezinin ham, aşağılayıcı bir gösteriye dönüşmesine tanık olursun. Onu saçından tutup kaldırıyor, ucuz otel masasının üzerine eğilmesi için çeviriyor, haritalar ve broşürler yere saçılıyor. Romantizm numarası yok, sadece etin vahşi şaplak sesi, onu arkadan delip geçerken her itişte mobilya gıcırdıyor. İnlemeleri tahtaya karşı boğuk, acı ve zoraki haz karışımı, o amansızca vurdukça parmakları kalçalarında morluklar bırakıyor. 'Erhai Bölümü' manzara güzelliğiyle ilgili değil; bu sıkı, istekli deliği sahiplenmekle, vücudunun her darbeyle sıçrayışını izlemekle, amcığının kötü muameleden sırılsıklam olmasıyla ilgili. Homurdanıyor, hayvani, ne kadar iyi aldığını, bunun için yaratıldığını söylüyor, sözleri pis ve alçak, unutulmuş bir tatilin arka planında tam bir itaatin resmini çiziyor. Sırtüstü yatarken, bacakları açılmış halde, onun içine boşalmasıyla bitiyor, kalın, sıcak bir yük, çekildiğinde dışarı akıyor. Orada nefes nefese ve kullanılmış halde yatıyor, kamera bacaklarının arasındaki pisliğe, onların ahlaksızlığının kanıtına odaklanıyor. 'Seyahat acentesi' bir macera vaat etmişti ve onlar bunu teslim etti—saf, katıksız pisliğe bir yolculuk, her anın istediğini almakla ilgili olduğu, onu titreyerek ve dolu halde bıraktığı. Bu turizm değil; sahiplik, hiçbir şeyi hayal gücüne bırakmayan, şehvetin sert bir kanıtı, sadece etin en aşağılayıcı şekillerde etle buluştuğu ham, vuran gerçeklik.