[MKON-131] Komşumun Gizli Arzuları: Öğrenci Kapımda, Evime Davetsiz Girip Beni Baştan Çıkarmaya Çalışıyor

Şansım mı yoksa lanetim mi bilmiyorum, Yukishiro Miho artık komşum oldu. Okul üniforması içindeki o kıvrımları, düğmeleri patlatacakmış gibi duran öğrenci kız. Hep o masum gülümsemesiyle, altında şeytani bir niyet saklayarak kapıma çıkageliyor. Evime her adım attığında bir görevdeymiş gibi, o iri göğüsleri koluma değe değe yanımdan sıyrılıyor, omurgamda titremeler bırakan fısıltılar mırıldanıyor. Davet beklemiyor; içeri dalıyor, kendini evinde hissediyor, ben de ayakta kalmaya çalışırken bir yandan da üniforması içindeki o düzgün ama baştan çıkarıcı haliyle karşımda durduğu için kendimi tutmakta zorlanıyorum. Ama mesele sadece üniforma değil—ne yaptığını çok iyi biliyor, beni çıldırtan yavaş, kasıtlı hareketlerle oynuyor. Kanepede oturup bacak bacak üstüne atıyor, eteği biraz fazla yukarı sıyrılırken, ne kadar yalnız hissettiğinden, ona bakacak birine ihtiyacı olduğundan bahsetmeye başlıyor. Fark etmeden daha da yaklaşıyor, nefesi boynumda sıcak, elleri geziyor, bluzunun düğmelerini çözüp o krem rengi tenini daha fazla açığa vuruyor. Direnmeye çalışıyorum ama o acımasız, beni yatağa itip kontrolü ele alıyor, yalnız başına yaptığı iş bir baştan çıkarma dersi gibi, beni soluksuz ve daha fazlası için çaresiz bırakıyor. Sonra oluyor—beni içine alıyor ve tüm aklımı kaybediyorum, o ham ihtiyaca teslim oluyorum. İçine boşalmak kaçınılmaz, dağınık, tutkulu bir salınım ki o da bir inlemeyle karşılıyor, ikimiz de kendimizden geçerken bana sarılıyor. Sonrasında orada öyle yatıyor, hala dağınık üniforması içinde, yüzünde memnun bir sırıtış, sanki başından beri planının bir parçasıymış gibi. Nefes nefese kalıyorum, yarın yine çıkageldiğinde bu ahlaksız küçük oyunu tekrarlamaya hazırken nasıl hayır diyeceğimi düşünüyorum.