Eşim İhtiyaçlarımı Görmezden Geldi, Ben de İsteklerimi Tanışma Uygulamalarında Serbest Bıraktım

Odanın içindeki gerilim bıçakla kesilecek kadar yoğun, havada çatırdayan ham, elektrik yüklü bir atmosfer. Telefonunu kaydırırken parmakları karışık bir öfke ve çaresiz ihtiyaçla titriyor. Karım özel bir şey vaat etmişti, haftalardır içini kemiren bu açlığı doyuracak bir hediye, ama eline geçen sadece sessizlik ve soğuk çarşaflar oldu. Şimdi o uygulamada, herkesin fısıldadığı o uygulamada, profilleri çılgınca bir hızla kaydırıyor, başparmağının her hareketi boşluğa atılan sessiz bir çığlık. Gözlerinde görüyorsunuz—o vahşi, kontrolünü kaybetmiş bakış, kenara itilmiş bir adamın bakışı, vücudu yay gibi gerilmiş, patlamaya hazır. Sadece bir takılma aramıyor; bir boşalma avında, içindeki birikmiş öfke ve şehveti alıp onu ter içinde titreyen bir enkaza çevirecek birini arıyor. Ekran karanlıkta parlıyor, yüzüne ürkütücü gölgeler düşürürken bir mesaj yazıyor, kelimeleri müstehcen niyetlerle sırılsıklam, ağrıyan sikinin çağrısına cevap vermeye hazır herkese kirli bir davet. O kadın geldiğinde, bir fırtına patlamış gibi—ne nezaket, ne nazik okşamalar, sadece iki bedenin deri ve ter içinde bir çılgınlıkla çarpışması. Onu duvara fırlatıyor, elleri sert ve sahiplenici, giysilerini içindeki yanan ham hayvan ihtiyacına engelmiş gibi yırtıyor. Kadın inliyor, alçak, boğuk bir ses, yarı itiraz yarı izin, tırnakları sırtına saplanırken o ona sürtünüyor, sertliği uyluğuna şiddet vaadiyle bastırıyor. Bu aşk değil; bu acımasız bir işlem, karısının onu asılı bıraktığından beri içinde kokuşan her damla cinsel arıyı boşaltmanın bir yolu. Onu cezalandırıcı bir ritimle sikiyor, her itiş o kaynayan öfkenin bir salınımı, nefesi sıcak ve hırıltılı kulağında, karısının vermediğini onun nasıl aldığı hakkında pislikler fısıldarken. Oda tokatlayan deri ve boğuk çığlık sesleriyle doluyor, bir ahlaksızlık senfonisi duvarlarda yankılanıyor, nezaket veya öz-denetim düşüncesini boğuyor. Sonunda, bitkin düşmüş, titreyen uzuvlar yığını halinde üzerine yığılmış, teri onunkiyle kaygan, tuzlu bir havuzda karışıyor. Ama sonrasında bile, nezaket yok—sadece öfkenin olduğu yerde boş bir hiçlik, zaten bir sonraki arzuya solup giden geçici bir rahatlama. Kadın tek kelime etmeden sıvışıyor, onu loş ışıkta yalnız bırakıyor, seks ve çaresizlik kokusu havada ağır asılı kalıyor. Tavana bakıyor, zihni çoktan o uygulamaya, bir sonraki profile, doymak bilmez şehveti için bir sonraki beden olarak kullanılacak vücuda kayıyor. Çünkü onun için bu bağlantı değil; bu bir ihtiyaç ve boşalma döngüsü, onu aç bırakan bir evlilikten sert bir kaçış, ve o bunu kovalayacak, pislik sikmelerden sonra pislik sikmelere, geriye sadece kendi ahlaksız açlığının yankısı kalana kadar.