[VEC-769] Ayrılmak İsteyip Aşka Düşen... İşsiz Kocanın Mükemmel Uyumu, Kavga Sonrası Seksle Kaçılmaz Bir Tuzak, Mutlu Evli Bir Aptal

Odanın içindeki gerilim bıçakla kesilecek kadar yoğun, hepsi o işe yaramaz kocası yüzünden. Evde tek parmağını kıpırdatmıyor, iş aramaya bile tenezzül etmiyor ve az önceki kavgaları patlamalıydı—bağırışlar, gözyaşları, tüm o dağınık dram. Ama Sayuri ona öfkeyle bakarken, ilkel bir şey devreye giriyor. O öfke kaynayıp ham, çaresiz bir sıcağa dönüşüyor ve farkına varmadan elleri onun kıyafetlerini yırtıyor, ağzı onun tenine aç kalıyor. Kendini tutamıyor; kavgadan sonra seks en iyisi, her şikayeti unutturan pis bir boşalma. Siki, şaşırtıcı şekilde, ihtiyaçlarıyla mükemmel uyumlu, o ona sürtünürken doğru noktaların hepsine vuruyor, büyük göğüsleri her çılgınca itişte hopluyor. Daha iyisini bilmesi gereken olgun bir kadın, ama bu anda sadece şehvet tarafından yutulmuş bir karı, onu derin boğazına çekerek öyle dağınık bir oral seks yapıyor ki ikisi de nefes nefese kalıyor. Ayrılma düşüncesi aklından geçiyor, ama zevk tarafından boğuluyor, kaçamadığı çarpık bir döngü. Onu duvara yapıştırıyor, elleri kalçalarında sert, ve o omzuna inliyor, tırnakları sırtına batıyor. Bu aşk veya mantıkla ilgili değil; saf, katıksız ihtiyaç, acımasızca içine vururken olacak bir içine boşalma bekliyor. Sayuri'nin zihni çelişkilerle yarışıyor—bu karmaşada sıkışmış evli bir kadın, ama bedeni ona ihanet ediyor, her darbeyi karşılamak için kavis alıyor. Daha önceki tek başına işi, onun tembelliğine öfkelenirken kendine dokunması, şimdi onu doldurduğunda uzak bir anı gibi hissediliyor, siki onu çıldırtan mükemmel bir uyum. Kavga havada asılı kalıyor, ama sadece ateşi körüklüyor, her hissi daha yoğun, daha ahlaksız yapıyor. İçinde şiştiğini hissediyor, ve sıkıca kasılıyor, onun için yalvarıyor, çünkü bu ham, hayvani anda, yaklaşan boşalmadan başka hiçbir şey önemli değil. Sonunda içine derinlemesine boşaldığında, sıcak, yapışkan bir içine boşalma onların çarpık bağını mühürlerken, Sayuri ona yığılıyor, nefessiz ve bitkin. Öfke yok olmamış, ama başka bir şeye bulanmış—onu terk etmek istediği bu adama umutsuzca aşık, aptal bir karı gibi hissettiren berbat bir mutluluk. Siki, hâlâ içinde zonkluyor, ev gibi hissediliyor, ve tuzağa düştüğünü biliyor, bu kavga ve sikiş döngüsünden kaçamıyor. Sonrasında orada yatarken, büyük göğüsleri her düzensiz nefeste inip kalkarken, her şeye rağmen daha derine düştüğünü fark ediyor, mutlu evli bir aptal. Sansürlenmiş anılar sadece yasak heyecanı artırıyor, her dokunuşu, her iniltiyi yasadışı ve mükemmel hissettiriyor. Sonunda, o sadece Sayuri, hayatının en iyi seksine direnemeyen olgun bir kadın, bu ahlaksız, mükemmel uyuma köle olmak anlamına gelse bile.