O Günlerde Birlikte Çalıştığımız Öğretmen [Madou]

O eski günlerden hatırladığın öğretmeni düşün, hepimizin gizlice hayalini kurduğu kadını. Her dersi özel bir seans gibi hissettiren, sesi ders kitabının çok ötesine uzanan sıcak bir vaatle akan o Madou'ydı. O yıllarda, dersten sonra bir araya toplanır, onu bir kerecik yalnız yakalarsak neler yapacağımıza dair pis hikayeler fısıldar, katı tavırlarının eriyip vahşi ve çaresiz bir şeye dönüşmesini hayal ederdik. Masanın üzerine eğilirken, bluzu altındaki kıvrımlara sadece ipucu verecek kadar sıkı dururdu ve biz de kendimizi çılgına çevirir, onun bizim için eğildiğini, boş sınıfta yankılanan bir iniltiyle her santimini aldığını hayal ederdik. Her şey gerilimle, öğrenci-öğretmen dinamiklerinin sınırlarına zorlandığı yasak heyecanla ilgiliydi, her bakış günaha davet gibi hissettirirdi. Şimdiye hızlıca geçelim, o fanteziler gerçeğe dönüştü ve patladı. Onu artık uzak bir rüya değil, tam burada, dizlerinin üstünde, her zaman olduğu gibi hevesli bir öğrenciymiş gibi bize hizmet ederken, ağzı fazla mesai yaparken hayal et. Hava, ıslak, sıçratan yalama sesleri ve boğuk iniltilerle dolup taşıyor, makyajı dağılmış, saçları bir karmaşa içinde, derinlere alırken öğürüyor ve daha fazlası için yalvarıyor. Sadece izlemiyoruz; eylemin bir parçasıyız, başını yönlendiriyoruz, boğazının etrafında kasıldığını hissediyoruz ve o, eski öğrencileri için nihai sürtük olduğunu kanıtlarken, gözleri zevkten geriye dönerken, aşağılanan her saniyenin tadını çıkarıyor. Bu sadece seks değil; otoritenin tam bir yozlaşması, yıllarca biriken şehvetin nihayet ter ve döl selinde açığa çıktığı pis bir buluşma. Ve onu çevirip aynı eski masanın üzerine büktüğümüzde, saf, katıksız bir pislik oluyor. Kıçı havada, verdiğimiz şaplaklardan kızarmış durumda ve arkadan içine vuruyoruz, her itiş artık kimin sorumlu olduğunu hatırlatıyor. İsimlerimizi haykırıyor, sesi zevkle çatlayarak onu doldururken, onu sonsuza kadar bizim olarak işaretliyoruz. Oda seks ve itaat kokuyor, bizi çıldırtan baş döndürücü bir karışım ve biz, o titreyen, bitkin bir karmaşaya, salgımızla damlayana kadar durmuyoruz. Bu, yıllardır can attığımız sert ödül, onun her anısını hayatımızın geri kalanında otuzbir çekeceğimiz pis bir sırra dönüştüren, sınır tanımayan bir seans.