[406FNS-149] Memlekete Dönüşte Can Sıkıntısından, Masum Çocukluk Arkadaşımın Savunmasız Göğüslerine Dayanamayıp Ona İlk Zevki Öğrettim

Sessiz memleket ziyaretimin sıkıcılığı, onu gördüğüm an paramparça oldu. Çocukluk arkadaşım Hamabe Yayoi, üzerinde sadece ince bir atletle uzanıyordu, iri göğüsleri her dikkatsiz esnemesinde neredeyse dışarı fırlıyordu. Ne kadar savunmasız göründüğünden habersizdi; masum gülümsemesi ve eski günler hakkındaki saf sohbeti, içimdeki ateşi daha da körüklüyordu. Bakışlarımı ondan alamıyordum, öne eğildiğinde o güzel kız hatları tamamen sergilenirken, zihnim pis düşüncelerle dolup taşıyordu, adeta ilgi bekliyorlardı. Tam bir acemi şovuydu, farkındalıksızlığı her şeyi daha da dayanılmaz kılıyordu ve bu gezi bitmeden bundan yararlanmam gerektiğini biliyordum. Yavaş başladım, dostane zannedip geçiştirdiği sıradan dokunuşlarla suları test ettim, ama gerginlik elektrik gibiydi. Onu sonunda yatak odasına yönlendirdiğimde, gözleri karışık bir şaşkınlık ve merakla açıldı, ama direnmedi. Ellerim yumuşak teninde gezindi, o iri göğüslere odaklandı, sıkıp oynayarak titrek bir nefes bırakana kadar. İçine kaydığımda, tecrübesizliği barizdi—sıkı ve tereddütlü—ama daha derine ittim, kirli teşvikler fısıldayarak inlemeye başlayana kadar. Bu sıradan bir ilişki değildi; gerçek zamanlı gelişen bir dramaydı, ilk seferi kontrolüm altında çözülüyordu ve bunu unutulmaz yapmaya kararlıydım. Doruk noktası bir dalga gibi geldi, çığlık atan ham bir zirveydi, tüm vücudunu sarsarak bana sarıldı, gözleri saf orgazmla yuvarlandı. Vurmaya devam ettim, onu tekrar tekrar kenara sürükleyerek, ilk utangaçlığı yerini umutsuz soluklara bırakana, titreyen bir enkaza dönüşene kadar. Ona o ilk patlayıcı bitişi öğretmek, eşsiz bir heyecandı, o güzel kız maskesinin salt hazza çöküşünü izlemek. Bitirdiğimizde, bağımlı olmuştu ve içinde derin bir şey uyandırdığımı biliyordum—kendiminkine denk bir açlık, hepsi basit bir memleket ziyaretinin ahlaksız bir derse dönüşmesinden.