[010226-001] Sansürsüz Cazibe: Tsubasa'nın Dolgun Yalnız Macerası

Sahne açılıyor, Tsubasa Honjo'nun incecik bedeni, hareket ettikçe yerçekimine meydan okuyan o devasa, doğal memeler için mükemmel bir tuval gibi. Yalnız, parmakları pürüzsüz teninin üzerinde geziniyor, yavaş yavaş, ağrılı bir gerilim inşa ediyor, her dokunuşu elektrik gibi hissettiriyor. Büyük memeleri her nefeste hopluyor, ilgi bekliyor, o da geri durmuyor—onları avuçluyor, sıkıyor, ellerini dolduracak kadar ağırlıklarını hissederken boş odada yumuşakça inliyor. Bu saf bir tek başına iş, kendini şımartmanın ahlaksız bir dansı, meme uçlarını sertleşene kadar oynarken kendi bedeninin hissine kaptırıyor, kirli ve ham bir şeye doğru ilerliyor. Sonra daha da ileri götürüyor, memelerini bir araya getirip aralarında bir sikin hayalini kuruyor, ıslak ve sıradan bir meme sikişi fantezisinde yukarı aşağı kaydırıyor. Büyük memeleri hayali şaftı sarıyor, elleri hem umutsuz hem de kontrollü bir ritimle çalışıyor, ihtiyaçla soluklanırken tükürük yolu kayganlaştırmak için aşağı damlıyor. Eğiliyor, ağzı açık, derin, salyalı bir sakso sahnesine geçiyor—gerçekmiş gibi havayı emiyor, dili dönüyor, boğazı sadece kendi ahlaksız hayal gücüyle tıkanıyor. Her şapırtı ve soluk sesi yükseliyor, bir pislik senfonisi, dudaklarını parlatıyor ve aklını şehvetle bulandırıyor, başkasından tek bir dokunuş olmadan kendini sınıra kadar zorluyor. Sonunda geriye yığılıyor, parmakları bacaklarının arasına dalıyor, başladığı şeyi bitirmek için, zevk dalgalarını sürerken titreyip haykırıyor. Fantezisinde, kalın, dağınık bir iç boşalma ile bitiyor—derinlerde döküldüğünü hayal ederken hiçbir şeyin etrafında sıkılıyor, his o kadar canlı ki gerçek olabilirmiş gibi. Bir enkaz, terle ıslanmış ve tükenmiş, o büyük memeler her düzensiz nefeste inip kalkıyor, az önce tek başına saldığı ham, sansürsüz açlığın bir kanıtı.